دائرةالمعارف شهر تبريز

www.tabrizinfo.com

 

 

عزيز اصلى

 

اولين فوتباليست بازيگر

رشته هاى ورزشى و ورزشكاران در سينما به دفعات و در شكل هاى مختلف و متنوع مورد استفاده قرار گرفته اند. فوتبال نيز به عنوان يكى از پرطرفدارترين رشته هاى ورزشى هم در قصه هاى فيلم هاى سينمايى حضور داشته اند و هم برخى ستارگان خود را به سينماى ايران عرضه كرده است. عزيز اصلى دروازه بان مشهور تيمهاى دارايى، پرسپوليس و تيم ملى اولين فوتباليستى بود كه در سينماى ايران حضور پيدا كرد. او متولد سال ۱۳۱۷ تبريز بود كه در سن ۲۲ سالگى يعنى در سال ۱۳۳۹ به تهران آمد و در تيم دارايى تهران به واسطه رواج سيستم قديمى در فوتبال آن دوره در گوش چپ بازى مى كرد. در سال ۱۳۴۰ هنگامى كه ناصر سلطانى دروازبان وقت تيم دارايى در يكى از بازيها آسيب مى بيند عزيز اصلى جايگزين او مى شود و آنچنان توانايى نمايشى از خود ارائه مى دهد كه در ادامه به پست دروازه بان اصلى تيم ملى نيز دست مى يابد. او در سال ۱۳۴۳ همراه با تيم ملى به المپيك مى رود و نام خود را به عنوان اولين دروازه بان تاريخ فوتبال ايران كه در مجامع ورزشى جهانى و المپيك حضور يافته است ثبت مى كند. پس از انحلال باشگاه دارايى در سال ۱۳۴۷ او به پرسپوليس مى پيوندد و تا حدود سال ۵۰ـ ۱۳۴۹ به بازى فوتبال پرداخته و سپس خداحافظى مى كند. در سال ۱۳۵۲ او مدتى مربى تيم فوتبال ملوان بندر انزلى شد كه تنها حضورش پس از خداحافظى در عرصه فوتبال بوده است. جنجالى ترين اتفاق ورزشى آن دوره نيز به نام او ثبت شد كه طى آن در بازى پرسپوليس و تاج آن دوره در سال ۱۳۴۸ به گوش مرحوم ابوالقاسم حاج ابوالحسن كه داور بازى بود مى كوبد. عزيز اصلى با چهره اى كه مناسب تيپ هاى خشن و پرخاشگر بود براى نقش هاى منفى مفيد واقع شد و در سال ۱۳۴۴ براى اولين بار در فيلم بى عشق هرگز ساخته ساموئل خاچيكيان فقيد ظاهر شد. خاچيكيان در خصوص چگونگى حضور او در اين فيلم گفته است: من به فوتبال خيلى علاقه داشتم. موقعى كه يك تيم فوتبال از رومانى به ايران آمد و در هافتايم اول سه يا چهار گل به ايران زد، دروازه بان بياتى بود. عزيز اصلى قبلاً بارها پيش من آمده بود و مى خواست در يكى از فيلم هاى من بازى كند كه من مى گفتم نقشى كه مناسب او باشد ندارم. آن روز به او پيغام رساندم كه اگر گل نخورد در فيلم بعدى به او نقش مى دهم. او با شيرجه هاى معروفش كارى كرد كه تيم ايران در هافتايم دوم گل نخورد. من هم به قولم وفا كردم و او را در فيلم بى عشق هرگز بازى دادم. (از كتاب ساموئل خاچيكيان، يك گفت وگو اثر غلام حيدرى). شيرجه هاى معروف و انعطاف بدنى كه خاچيكيان نيز به آن اشاره كرد از ويژگى هايى بود كه آن روزها عزيز اصلى را به عزيز فنر معروف ساخته بود. عزيز اصلى پس از فيلم فوق، مأمور دو جانبه (۱۳۴۵) ساخته مهدى ميرصمدزاده، خداحافظ تهران (۱۳۴۵) ساخته ساموئل خاچيكيان، كشتى نوح (۱۳۴۷) ساخته خسرو پرويزى، پلى به سوى بهشت (۱۳۴۷) ساخته محمد زرين دست، پنجه آهنين (۱۳۴۷) ساخته مهدى ميرصمدزاده، تونل (۱۳۴۷) ساخته نادر قانع و فاتحين صحرا (۱۳۵۰) ساخته محمد زرين دست را بازى مى كند و سپس از سينما كناره گيرى كرده يا كنار گذاشته مى شود. عزيز اصلى در سال ۱۳۶۵ به آلمان مهاجرت كرد و هم اينك در آنجا زندگى مى كند.

 

برگرفته از سايت :

www.iran-newspaper.com