ديبا ، عبدالعلی

 

ديبا ، عبدالعلی : معروف به سيدالمحققين، فرزند حاج ميرزا محمد رفيع طباطبائی (نظام العلماء)، در 1254ش در تبريز تولد يافت. تحصيلات مقدماتی و سطح را در تبريز فرا گرفت و برای ادامه تحصيلات عازم نجف شد. مدت ها در نجف به تحصيل معارف اسلامی و علوم عقلی و نقلی اشتغال داشت و درجه اجتهاد به او دادند. پس از بازگشت به تبريز، ضمن انجام وظايف روحانيت، به مشروطه و مشروطه خواهان دلبستگی تام پيدا كرد. به طوری كه از طرف آزاديخواهان به نمايندگی برای مذاكره با عين الدوله به باسمنج رفت و او را از ورود به تبريز منصرف ساخت. در استبداد صغير و حكومت شجاع الدوله، به علت نفوذ و طرفداران بی شمار، از تعقيب مصون ماند. با شيخ محمد خيابانی دوست و همراه بود. در تشكيلات حزب دموكرات آذربايجان همه كاره شد. حزب او را كانديدای انتخاب كرد. در دوره پنجم وكيل مجلس شد. در ادوار ششم، هفتم، هشتم، نهم و دهم نيز وكالت را برای خويش حفظ كرد. چند سالی هم نايب رئيس اول مجلس گرديد. سيدالمحققين در بين آذربايجانی ها محبوبيت داشت چون مردی نيك نفس و خيرخواه و فقيه بود. در 1316 در تهران وفات يافت.

 

نقل از:

دکتر باقر عاقلی

شرح حال رجال سياسی و نظامی معاصر ايران

چاپ اول سال 1380  جلد دوم ص.  692

نشر گفتار باهمکاری نشر علم


برگشت به ليست