دکتر علی اصغر حريري

 (؟ - 1373 ش)

دکتر علی اصغر حريری از مردم تبريز بود، شاگرد اسماعيل اميرخيزی بود. هم دوره و هم درس محمد حسين شهريار و دکتر غلامعلی رعدی آذرخشی و حسين علی سلطان زاده پسيان و مهندس رضا گنجه ای و مهندس ناصح ناطق بود. پزشک بود و مقيم فرانسه بود. از حدود سال 1308 که به فرنگ رفت همانجا ماند. به ايران بازنگشت. با دکتر علی مظاهری مدتی دراز دوستی داشت. در افکار تاريخی متأثر از او بود. از جمله معتقد بود که سکه هوشنگ وجود دارد. در اين زمينه ها مقالاتی سلسله وار نوشت که در مجله يغما چاپ می شد و موجب اعتراض سخت مجتبی مينوی شد. يغمايی هم انتشار آن سلسله مقالات را قطع کرد. اما قصايد بلند و استوار و متين ذوقی و اجتماعی حريری را در يغما به چاپ می رسانيد. هيچگاه از تحصيل طبع حريری کوتاهی نمی کرد. من در سال 1335 با حريری در پاريس آشنا شدم. پيش از آن با هم مکاتبه داشتيم. در مکاتبه نويسی مطول نويس بود. مجموعه ای از نامه های او را دارم که خواندنی و دلپذير است1.

1 – کلک ، شماره 67 (مهر 1374) ، صص 126 – 127 و 128.

                                           

برگرفته از کتاب: نادره کاران

(سوکنامه ناموران فرهنگی و ادبی)

ايرج افشار

به کوشش محمود نيکويه

چاپ اول 1383  ص:  822

نشر قطره

برگشت به ليست