دکتر عبدالرسول خيام پور

(1277 – 12 فروردين 1358ش)

عبدالرسول خيام پور از استادان ادبيات دانشگاه تبريز و يکی از فضلا و ادبای تبريز در گرماگرم جريانهای حاد سياسی سال 1358 وفات کرد و طبعاْ ياد کردن از سوک او فراموش ماند.

خيام پور فرزند حاجی محمود طاهباز و متولد 1316 قمری است. پدرش از آزادی خواهان و مشروطه دوستان بود. تحصيلات دبيرستانی خود را در مدرسه دارالفنون به پايان برد و به دبيری اشتغال پيدا کرد. در مدتی که در مدرسه ادبيات استانبول مشغول خدمت بود توانست تحصيلات دانشگاهی را با اخذ درجه دکتری در رشته ادبيات به سرانجام برساند. پس از بازگشت به ايران در دانشگاه تبريز به تدريس پرداخت و به استادی رسيد. تأليفات مهم او عبارت است از :

1327 ترجمه تذکره مجمع الخواص تأليف صادقی بيک افشار به زبان ترکی جغتايي،تبريز، 326ص.

1332                دستور زبان فارسي، تبريز، 142ص (چاپهای بعدی هم دارد) .

1340      فرهنگ سخنوران، تبريز، 662 ص (چاپ دوم شده است).

1344                  تذکره حديقه امان اللهي، تأليف ميرزا عبدالله سنندجي، تبريز،566ص.

1345                  تذکره روضه السلاطين، تأليف سلطان محمد هروي، تبريز، 200ص.

1346                  سفينةالمحمود، تأليف محمود ميرزا قاجار، تبريز، دو جلد 404+396ص1.

 

1 – آينده، سال 7، شماره 1-2 (فروردين – ارديبهشت 1360)، ص 155.

                                           

برگرفته از کتاب: نادره کاران

(سوکنامه ناموران فرهنگی و ادبی)

ايرج افشار

به کوشش محمود نيکويه

چاپ اول 1383  ص:  399

نشر قطره

برگشت به ليست