مولوی ، ميرزامحمدعلی

 

مولوی ، ميرزامحمدعلی : فرزند ميرزا فضلعلی آقا از مجتهدين بنام تبريز و صاحب کتاب حدايق العارفين، در سال 1259 در تبريز پا به عرصه وجود نهاد. چون به سن رشد رسيد تحصيلات خود را مطابق معمول آن روز در حوزه های علميه تبريز ادامه داد. دوره سطح را به اتمام رسانيد و چندی هم دروس خارج گرفت. علاوه بر دروس حوزه ای چون اين خانواده به عرفان وتصوف علاقمند بودند، صاحب ترجمه نيز چندی در اين زمينه مطالعه و تجسس نمود و جزو آقازاده های شاخص و دانشمند تبريز شد و از سلطان احمدشاه لقب نظام الاسلام گرفت و نام خانوادگی آنها ملهم از عشق و علاقه به مولانا و عقايد وی می باشد.

ميرزا محمدعلی پس از فوت پدر در زمره مالکين قرار گرفت و در سراب املاکی تهيه و به کشاورزی مشغول شد و در اين رهگذر ثروت پدری را افزايش داد و چون مردی دست و دل باز و سخی بود دوستان فراوانی پيدا کرد. در اوايل سلطنت رضاشاه کانديدای نمايندگی مجلس شد و در دوره ششم از سراب به نمايندگی انتخاب گرديد. مولوی چون در نمايندگی مزاحمتی برای دولت فراهم نمی نمود در ادوار بعدی نيز نمايندگی خود را حفظ کرد و در دوره های ششم، هفتم،هشتم، نهم، دهم، يازدهم، دوازدهم و سيزدهم مجموعا 8دوره نماينده مجلس بود.

بعد از استعفای رضاشاه چون نحوه انتخابات تغيير کرد او نتوانست بقيه عمر را در بهارستان سپری سازد. لذا به شغل ملکداری پرداخت و سرانجام در سن هفتاد و شش سالگی درگذشت .

نقل از:

دکتر باقر عاقلی

شرح حال رجال سياسی و نظامی معاصر ايران

چاپ اول سال 1380  جلد سوم ص.  1566

نشر گفتار باهمکاری نشر علم

 


برگشت به ليست