نصرت مظفري، حسن علی

 

نصرت مظفري، حسن علی : معروف به نصرت السلطنه، ششمين پسر مظفرالدين شاه قاجار است. وی در تبريز تولد يافت و وقتی به سن تميز رسيد تحصيلات خود را در زمينه های مختلف آغاز کرد. در ادبيات فارسی و رياضيات و زبانهای خارجی پيشرفت زيادی نمود. بطوريکه در جوانی صاحب دانش و فضيلت بود و برخلاف بعض از برادران خود مانند سالارالدوله و شعاع السلطنه شرارت در وجودش نبود بلکه بسيار معقول و منطقی و قانع به نظر می رسيد و فوق العاده مورد علاقه پدرش بود. در چند سفری که مظفرالدين شاه به اروپا رفت او را همراه خود برد و او در يکی از مدارس پاريس تحصيلات خود را ادامه داد. در زمان سلطنت پدر و برادرش محمدعلی شاه کار مهمی به او ارجاع نشد و چند حکومت کوچک را اداره می کرد، ولی در دوران سلطنت احمدشاه خيلی مورد توجه قرار گرفت و در 1333 ه.ق واليگری فارس را به او سپردند. در آنجا خيلی خوب عمل کرد و به مال مردم دست اندازی نکرد. از فارس به کرمان مأموريت يافت و چند سالی هم در آنجا باقی بود. در 1300 قوام السلطنه نخست وزير وقت مجددا او را والی فارس کرد. در زمان رضاشاه کاملا خود را حفظ کرد و گاهی در ايران و گاهی در اروپا به صورت انزوا وقت می گذرانيد و از معاشرت پرهيز داشت . وفات وی در 1323ش در حدود 60 سالگی اتفاق افتاد و در مقبره ناصرالدين شاه واقع در شهرری مدفون گرديد. شاهزاده ای با کمال، عاقل و باسواد و  فضيلت بود. وی با سياست انگليس در ايران موافق بود و در سفر اول احمدشاه به اروپا که به جهت تنفيذ قرارداد  1919 بود نصرت السلطنه به همراه شاه بود و از طرف انگليسی ها برادرزاده خود را نصيحت کرد ولی احمدشاه نپذيرفت. در 1304 احمدشاه عموی خود را نزد انگليسيها فرستاد تا شفاعت کند که او را از سلطنت خلع نکنند ولی انگليسيها زير بار نرفتند. فرزند ارشد وی به نام مهديقلی نصرت مظفری در وزارت کشور چندی حکومت گرفت و زمانی فرماندار کل زنجان سمنان و قزوين بود. يگانه دختر او همسر مسعود ثابتی مالک و نماينده خراسان گرديد.

نقل از:

دکتر باقر عاقلی

شرح حال رجال سياسی و نظامی معاصر ايران

چاپ اول سال 1380  جلد سوم ص.  1625

نشر گفتار باهمکاری نشر علم

 

 


برگشت به ليست