طليعه ، باقر

 

طليعه ، باقر : فرزند حاجی ملامحمد بر آغوش مجتهدی تبريزي،در 1263ش متولد شد. پس از انجام تحصيلات ابتدايی و مقدماتی به تحصيل معارف اسلامی پرداخت و دوره سطح را در تبريز به پايان رسانيد و مدتی در حوزه های علميه تبريز تدريس می کرد و چون خوش گفتار و ناطق زبردستی بود، به ميرزاباقر ناطق معروف شد. قبل از مشروطيت برای تحصيلات عاليه به نجف رفته، محضر بزرگان و مجتهدين نجف را درک نمود و به ايران بازگشت و به انتشار روزنامه پرداخت. مرحوم مهدی مجتهدی متذکر شده است که دو روزنامه به نام طليعه سعادت و کليد نجات را در تبريز انتشار داده است. مدتی هم به وعظ و خطابه پرداخت و سرانجام وارد دادگستری شد و در تبريز دادستان و رئيس دادگستری بود. به هنگام قيام شيخ محمد خيابانی چون در زمره مخالفين او قرار داشت، از تبريز تبعيد شد.

در عدليه داور با رتبه 8 قضايی به خدمت پذيرفته شد و چندی دادستان گيلان و زمانی رئيس دادگاه های شهرستان و استيناف مشهد بود. در تهران نيز مشاغلی را عهده دار گرديد و سرانجام داديار و مستشار ديوان عالی تميز شد. در 1321 به وزارت دارائی انتقال يافت. چندی در ديوان محاکمات و مدتی مستشار اداره تصفيه املاک واگذاری بود و سرانجام مدير کل قضايی و حقوق وزارت دارائی گرديد و ساليانی چند در آن سمت استوار بود تا اينکه بازنشسته شد و به وکالت دادگستری پرداخت.

باقر طليعه مردی متقی و پاکدامن بود، در نجف از شاگردان سيدکاظم يزدی و ملامحمد علی نخجوانی بود و از آنها درجه اجتهاد داشت. در مسائل حقوقی بسيار خوش فهم و خوش قريحه بود، عزت نفس و تقوا و پاکدامنی و وارستگی با خون وی عجين بود.

 

نقل از:

دکتر باقر عاقلی

شرح حال رجال سياسی و نظامی معاصر ايران

چاپ اول سال 1380  جلد دوم ص.  975

نشر گفتار باهمکاری نشر علم

 


برگشت به ليست