وکيلی ، علی

 

وکيلی ، علی : بازرگان و سياستمدار، متولد 1267 ش فرزند صالح وکيلي، تحصيلات خود را در تبريز و آلياتس فرانسه در تهران پايان داد. و چند سالی نيز در فرانسه و سويس مطالعات اقتصادی نمود. وکيلی در ابتدای جوانی کارمند دولت بود ولی يکمرتبه سودای تجارت در سرش بوجود آمد و تدريجا از تجار معروف و عمده تهران شد. در دوره نهم مجلس شورای ملی از طرف مردم تهران به وکالت مجلس انتخاب گرديد و در ادوار دهم،يازدهم، دوازدهم و پانزدهم نيز وکيل تهران بود. يکبار در دوران وکالت مجلس از او سلب مصونيت شد وتحت تعقيب قرار گرفت و زندانی شد.

هنگامی که داور وزير دارائی شد و مبادرت به تشکيل شرکت های مختلف دولتی نمود از وجود علی وکيلی بهره گيری زيادی کرد و در غالب شرکتهای دولتی او عضويت داشت. وکيلی در 1328 به سناتوری تهران رسيد و چهار دوره مجموعا در مجلس سنا و سه دوره نيز رياست اتاق بازرگانی تهران با او بود. وی بازرگانی خوش فکر و مردی انساندوست و نيکوکاربود . در اواخر عمر مؤسسه اعتباری دانشگاه را تشکيل داد و به بعضی از دانشجويان وام شرافتی می داد. حين الفوت 80 سال داشت.

ابراهيم خواجه نوري، علی وکيلی را يکی از بازيگران عصر طلايی معرفی کرده است و ظاهرا دوستی با وی موجب اين تعارف شده است. از علی وکيلی يادداشت هايی باقی مانده است، مانند : داور و شرکت های مرکزي.

 

نقل از:

دکتر باقر عاقلی

شرح حال رجال سياسی و نظامی معاصر ايران

چاپ اول سال 1380  جلد دوم ص.  1714

نشر گفتار باهمکاری نشر علم

 



برگشت به ليست