دکتر رضا براهنی

تبريز بعد از دور دنيا

شمس تبريزی حرفی زده است که درباره من صادق تر است تا خود او " برای آن که يک چشم دوست ببينم صد چشم دشمن می بايد ديد". ده ها کتاب تاريخ و رمان و شعر مربوط به جنگ دوم جهانی خوانده ام و صدها فيلم ديده ام، اما حقيقت اينست که وقتی درست تر فکر ميکنم ميبينم که جنگ دوم از همان گود مرده شوخانه ی تبريز شروع شد، ولی برای درک حقيقتی به اين روشنی دور دنيا را بايد ميگشتم و صد چشم دشمن بايد ميديدم. دور دنيا را گشته ام تا تبريز را بهتر بفهمم. مسئله تعصب نيست. کسی که به زادگاه خود برنگردد، دنيا را نديده، يا بهتر ، از مادر نزاده. ولی اين را در آن روزهای اول نمی توان فهميد. نه اينکه آدم شعورش قد ندهد، نه....

ادامه مطلب

//////////////////////////////////////////////////////////////////

 

محمدرضا شفيعی كدكني

 (دکترای زبان و ادبيات فارسی ، استاد دانشگاه تهران)

 

خاقانی و محيط ادبی تبريز

      بر اساس سفينه تبريز

 

چكيده: سفينه تبريز(تأليف: 720-723ه.)اثری بزرگ و دارای اهميت تاريخی و فرهنگی بسيار است كه از لابه لای آن می توان نكته های تازه فراوان را درباره تاريخ ادبيات و فرهنگ ايران دريافت. يكی از مهمترين اين نكات كه در اين مقاله بدان پرداخته می شود تصويری است كه در اين كتاب از محيط ادبی تبريز و گوشه هايی از زندگی شخصی خاقانی و روابط او با برخی از شاعران هم روزگار خود عرضه می شود. در اين كتاب دو جا درباره زندگی شخصی خاقانی سخن رفته است، يكی درباره روزگار اقامت وی در شروان و ديگری درباره اقامت او در تبريز.....

                                                                      

ادامه مطلب

///////////////////////////////////////////////////////////////////////////

                                                                                    

ژان يونير(فرانسوی)

چرا اروپائيان تبريز را برای سکونت انتخاب کرده بودند ؟

 

تبريز در آن موقع مرکز ستاد عباس ميرزا بود و کرسی آذربايجان بشمار ميامد و از حيث وسعت و کثرت جمعيت اولين شهر ايران محسوب ميشد و سفرای دول اروپائی در تبريز بسر ميبردند در صورتی که تهران پايتخت کشور بود .

علت اين که سفرای دول اروپائی در تبريز بسر می بردند نه در تهران از اين رار بود :

اولا تبريز نسبت به تهران يک شهر متجدد بشمار ميامد و مردم تبريز از ارامنه قديم با اروپائيان محشور بودند و با آنها داد و ستد ميکردند و وقتی اروپائيان از معابر می گذشتند کسی روی خود را برنميگردانيد تا با کنجکاوی آنها را از نظر بگذراند و وقتی يک اروپائی به يک دکان نزديک ميشد و ميخواست چيزی خريداری کند دکاندار، حيرت نميکرد و دچار ترديد نميشد که آيا چيزی به او بفروشد يا نه، در صورتی که آن موقع در تهران، پايتخت کشور، دکاندار دچار حيرت و ترديد ميشد و شايد برای اين که بين سوداگران وجهه خود را از دست ندهد، از فروختن کالا به آن اروپائی خودداری ميکرد .

ادامه مطلب

/////////////////////////////////////////////////////